پاسخی به جناب رائفی پور در مورد فضیلت امیر مومنان علیه السلام در جریان لیله المبیت !!!!

سوال

کلیپی از جناب رائفی پور منتشر شده است که با لحنی ناصواب فضیلت امیر مومنان علیه السلام را در جریان لیله المبیت زیر سوال می برد و می گوید که ٢٣٠ هزار شهید ما هم حاضر بودند که بروند و به جای پیامبر اسلام بخوابند ( بنابراین خوابیدن امیر مومنان ع به جای پیامبر در جریان لیله المبیت مساله آنچنانی نبوده است ) .

👌متاسفانه این سخنان بسیار سطحی و ناآگاهانه است , زیرا هم خداوند با نزول آیه در این جریان و هم فرشتگان و هم خود امیر مومنان تصریح می کردند که این فضیلت , فضیلتی است اختصاصی امیر مومنان ع و هیچ کس در این فضیلت با ایشان برابر نیست .

❗️به اندازه ای این فضیلت در نزد خداوند ارزش داشته است که در این رابطه آیه نازل کرد و فرمود :

“وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ ” ” بعضى از مردم (با ایمان و فداکار، یعنی على ع در” لیله المبیت” به هنگام خفتن در جایگاه پیغمبر ص)، جان خود را به خاطر خشنودى خدا مى‏فروشند، و خداوند نسبت به بندگان مهربان است. ” ( بقره ٢٠٧ )

❗️«أبو جعفر اسکافى»، استاد شارح مشهور نهج البلاغه ابن أبی الحدید معتزلى، مى‏گوید:

“قد ثبت بالتّواتر حدیث الفراش، … و لا یجحده الّا مجنون او غیر مخالط لاهل الملّه، … و قد روى المفسّرون کلّهم: انّ قول اللَّه تعالى: و من النّاس من یشرى نفسه ابتغاء مرضات اللَّه انزلت فى علىّ علیه السلام لیله المبیت على الفراش ”

“حدیث خوابیدن على علیه السلام در بستر پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و سلم به تواتر ثابت شده و قابل انکار نیست؛ بنابراین جز انسان دیوانه و مجنون، یا کسى که با مسلمانان معاشرتى ندارد، هیچ کس چنین روایتى را انکار نمى‏کند، (زیرا) تمام مفسّران قرآن کریم اتّفاق نظر دارند که آیه شریفه «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی …» در لیله المبیت، در شأن على علیه السلام نازل گشته است. ”

📚شرح نهج البلاغه ابن أبی الحدید، جلد ۱۳، صفحه ۲۶۱٫

❗️خود امیر مومنان ع در روز شوری به جریان لیله المبیت به عنوان یک فضیلت اختصاصی برای خودش استناد کرد و دیگران هم تایید کردند : ” فذکر فضائله (علیه السلام)، و یقولون بالموافقه، و ذکر علی (علیه السلام) فی ذلک: «فهل فیکم أحد نزلت فیه هذه الآیه: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ لما وقیت رسول الله (صلى الله علیه و آله) لیله الفراش غیری» قالوا: لا. ”

📚امالی طوسی ص ۵۵١

👌و در کنار خداوند , حتی فرشتگان هم تصریح می کردند که فضیلت جریان لیله المبیت اختصاصی امیر مومنان ع است و کسی با او در این فضیلت شریک نیست .

❗️در نقل آمده است :

” خداوند در شبى که على علیه السلام در بستر پیامبر خوابید، خطاب به جبرئیل و میکاییل فرمود: شما دو نفر برادر هستید، اگر خداوند بخواهد عمر یکى از شما را بگیرد، آیا دیگرى حاضر است فداکارى کند و از عمر خودش به او بدهد؟

❗️هیچ کدام سخنى نگفتند و آمادگى خویش را براى این امر اعلان نکردند! خداوند به آن‏ها فرمود: به خانه پیامبر ما در روى زمین نگاه کنید، ببینید چگونه على براى حفظ جان پیامبر، زندگى خویش را به خطر انداخته است! بروید و مواظب على باشید. جبرئیل و میکاییل به زمین آمدند و در خانه پیامبر اسلام حاضر شدند. جبرئیل بالاى سر على علیه السلام و میکاییل پایین پاى آن حضرت ایستاد تا از جان على محافظت کنند. سپس آن دو خطاب به على علیه السلام گفتند: بَخٍّ بَخٍّ لَکَ یَا بْنَ ابى طالِبٍ، مَنْ مِثلُکَ؟ وَ قَدْ باهَى اللَّهُ بِکَ مَلائِکَهَ السَّماواتِ و فاخَرَ بِکَ ” على جان به تو تبریک مى‏گوییم، چه کسى مثل توست؟ در حالى که خداوند متعال به خاطر تو بر ملائکه آسمان مباهات و افتخار کرد. ”

📚مناقب ابن شهر آشوب ج ٢ ص ۶۴ _ شواهد التنزیل ج ١ ص ٩۶ _ ١٣٣ ( به نقل از البرهان فی تفسیر القرآن ج ١ ص ۴۴۴ )

👌بنابراین فضیلت مذکور اختصاصی امیر مومنان ع است و هیچ کس در آن فضیلت نمی تواند با ایشان شریک باشد .

❕بله شهدای والا مقام ایران اسلامی ما هم ممکن بود در چنین جریانی , جان خود را فدای پیامبر اسلام کنند , اما به تصریح آیه و روایات فوق الذکر , باز هم کارشان با عمل امیر مومنان علی علیه السلام برابری نداشت , زیرا انگیزه امیر مومنان ع از آن عملکرد و خوابیدن به جای پیامبر ص تنها ذات پاک الهی بوده است نه رسیدن به پاداش و دوری از جهنم , در حالی که چنین نیت خالصی ممکن است در دیگران آن هم در آن لحظات سخت نباشد , چنان که خود امیر مومنان فرمود :

” گروهى خدا را از روى رغبت و میل (به بهشت) پرستش کردند، این عبادت تاجران است و عدّه‏اى از روى ترس او را پرستیدند و این عبادت بردگان است و جمعى دیگر خدا را براى شکر نعمت‏ها (و این‏که شایسته عبادت است) پرستیدند. این عبادت آزادگان است‏ ” ” إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَغْبَهً فَتِلْکَ عِبَادَهُ التُّجَّارِ، وَإِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَهْبَهً فَتِلْکَ عِبَادَهُ الْعَبِیدِ، وَإِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ شُکْراً فَتِلْکَ عِبَادَهُ الْأَحْرَارِ. ”

📚نهج البلاغه حکمت ٢٣٧

👌خود امیر مومنان همواره می فرمود که انگیزه حضرتش از انجام اعمال صالح و اطاعت الهی , تنها ذات پاک خداوند است نه بهشت و دوزخ و می فرمود :

” «مَا عَبَدْتُکَ خَوْفاً مِنْ نَارِکَ وَلَا طَمَعاً فِی جَنَّتِکَ لَکِنْ وَجَدْتُکَ أَهْلًا لِلْعِبَادَهِ فَعَبَدْتُک ” ” (خداوندا!) من تو را از ترس دوزخت پرستش نکردم و نه به جهت طمع در بهشت تو؛ ولى تو را شایسته عبادت دیدم و پرستیدم».

📚بحار الانوار ج ۶٧ ص ١٨۶

👌و فرمود :

” ولى من او را به جهت عشق به آن ذات پاک مى‏پرستم و این عبادت بزرگواران است ” لکنی اعبده حبا له ”

📚همان ص ١۶٧

👌آنچه گفتیم , یعنی انگیزه و نیت خاص علی علیه السلام سبب شد که فضیلت مذکور اختصاصی او شود , و دیگران با او شریک نباشند , مورد بیان مفسرین هم واقع شده و در این رابطه می گویند :

“قابل توجه اینکه فروشنده” انسان” و خریدار خدا و متاع” جان” و بهاى معامله خشنودى ذات پاک اوست. در حالى که در موارد دیگرى بهاى اینگونه معاملات را بهشت جاویدان و نجات از دوزخ ذکر کرده است مثلا مى‏فرماید: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‏ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ یُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُونَ،” خدا از مؤمنان جانها و مالهایشان را خریدارى مى‏کند که بهشت از آن آنها باشد، در راه خدا پیکار مى‏کنند مى‏کشند و کشته مى‏شوند” ( توبه ١١١ )

👌و شاید به همین جهت است که آیه مورد بحث با کلمه” من” تبعیضیه (وَ مِنَ النَّاسِ) شروع شده یعنى تنها بعضى از مردم هستند که قادرند به این کار فوق العاده‏ دست زنند، و تنها بهایى را که براى ایثار جان طالب باشند، همان خشنودى خدا بوده باشد، ولى در آیه ۱۱۱ سوره توبه که در بالا آوردیم همه مؤمنان به معامله با خدا، در برابر بهشت جاویدان دعوت شده‏اند . ”

📚تفسیر نمونه، ج‏۲، ص: ۷۹

❗️” در آیات سوره «توبه» و «صف» تعبیر به «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‏» و «هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلى‏ تِجارَهٍ» شده است و این تعبیرات بدین معنى است که خداوند متعال، که در این معاملات خریدار است، فروشندگان را تشویق به فروش متاع و کالایشان مى‏کند؛ 👈ولى در آیه لیله المبیت تعبیر به «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ» شده است، و معناى این جمله آن است که فروشنده خود پیشقدم مى‏شود و اقدام به عرضه و فروش کالاى خویش مى‏نماید و روشن است لطافت تعبیر آیه لیله المبیت بیشتر است؛👉

👌زیرا کسى که خود جانش را در طبق اخلاص مى‏گذارد و آن را در معرض فروش قرار مى‏دهد، قابل مقایسه با کسى که با تشویق و درخواست خریدار حاضر به این کار مى‏شود نیست، هر چند که بدون شک چنین عملى نیز بسیار ارزشمند است.

❗️علاوه بر این، آیه محلّ بحث با کلمه «مِنْ» تبعیضیّه «وَ مِنَ النَّاسِ» شروع مى‏شود، یعنى تنها بعضى از مردم قادر بر این کار فوق‏العاده هستند؛ در حالى که در دو آیه دیگر، که مسأله معامله جان با بهشت یا نجات از دوزخ در آن مطرح شده، جنبه عمومى و همگانى دارد (اشْتَرى‏ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ) ”

📚آیات ولایت در قرآن، ص: ۲۷۸

0
کارشناس1 2 ماه 0 پاسخ ها 88 دیده شده 0

ارسال یک پاسخ